Dawno, dawno temu ludzie nie mieli kubków, misek ani talerzy. Jedli z liści, pili z dłoni i generalnie funkcjonowali jak ktoś, kto przeprowadził się do nowego mieszkania, ale dalej nie kupił naczyń.

Wtedy na Ziemi pojawili się kosmici. Jak głosi legenda, przylecieli z bardzo daleka, mieli wielkie oczy, dziwne zamiłowanie do symetrii i obsesję na punkcie porządnego przechowywania rzeczy. Razem z nimi żyli też reptilianie, którzy mieszkali pod ziemią, byli podejrzanie dobrze zorganizowani i od tysięcy lat coś kombinowali.

To właśnie oni pierwsi odkryli, że zwykłe błoto po połączeniu z ogniem zamienia się w coś twardego. Zachwycili się.

— Znakomicie — syknął najstarszy reptilianin. — Zrobimy z tego technologię tajną.
— I nie damy ludziom — dodał kosmita. — Bo jeszcze zrobią sobie dzbanki.

Przez wieki lepili więc w ukryciu miski, amfory i dziwne pojemniki, które prawdopodobnie służyły do przechowywania galaktycznych sekretów albo bardzo dobrze przyprawionych oliwek.

Ale pewnego dnia do ich podziemnej pracowni trafiła zwykła ludzka dziewczyna. Popatrzyła na glinę, wzięła ją do ręki i ulepiła trochę krzywy kubek.

Kosmici zamarli.
Reptilianie zasyczeli.
Atmosfera zrobiła się bardzo niezręczna.

Bo okazało się, że człowiek ma do gliny naturalny talent. Może nie zawsze zrobi idealnie równo, ale za to zrobi z sercem, fantazją i lekkim przekonaniem, że „to miało tak wyglądać”.

Dziewczyna zabrała swój kubek na powierzchnię, przypadkiem wypaliła go przy ognisku, a potem wszyscy oszaleli ze szczęścia.

— To działa!
— Można z tego pić!
— Można zrobić miskę!
— Można zrobić dzbanek!
— Można zrobić osłonkę na doniczkę, choć jeszcze nie wiemy po co!

I tak sekret się wydał.

Od tej pory ludzie lepią ceramikę, a kosmici i reptilianie podobno do dziś patrzą z ukrycia i nie mogą się pogodzić z jednym faktem:

mieli z tego zrobić technologię kontroli świata,
a wyszło, że ludzie robią głównie kubki, talerzyki i urocze świeczniki.

I właśnie dlatego ceramika jest tak wyjątkowa.
Bo według legendy powstała z połączenia:

kosmicznego spisku, reptiliańskiej tajemnicy i ludzkiej potrzeby zrobienia sobie ładnej miseczki.